آیا می دانید شهرستان میانه با داشتن جمعیتی حدود۱۸۵ هزار نفر جزء شهرهای مهم مهاجرت فرست با نرخ بیکاری بالا به شمار می رود.
آیا می دانید شهرستان میانه با سالانه بیش از سه میلیارد متر مکعب روان آب در رودخانه هایش، آب آشامیدنی سالم و مناسب ندارد؟
آیا می دانید شهرستان میانه با بیش از ۳۰ سد بزرگ و کوچک کمترین بهره مندی را از آنها در صنعت کشاورزی، گردشگری و تولید انرژی برق و … دارد؟
آیا می دانید شهرستان میانه با راه‌های ارتباطی بسیار اما نامناسب، سالانه بیش از ۵۰ قربانی می دهد؟
آیا می دانید شهرستان میانه تنها شهرستان آذربایجان شرقی است که پس از تبریز، بیشترین تعداد نماینده را در مجلس شورای اسلامی دارد؟
و آیا های بسیار که پرداختن به آنها، مجال بسیار می خواهد!
با بررسی آخرین نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که هر ۵ سال یک بار از سوی مرکز آمار ایران احصا و منتشر می شود، تاسف بار است که جمعیت شهرستان میانه در مقایسه با ادوار گذشته، کاهش یافته است و این موضوع انکار ناپذیر باید با تامل بیشتر و مدقانه، آسیب شناسی جدی شود.
براساس نتایج آمار سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان میانه ۱۸۲۸۴۸ نفر اعلام شده که از این تعداد ۱۱۴۹۹۶ نفر در مناطق شهری و ۶۷۸۵۱ در روستاها زندگی می کنند.
دراین آمار، کل جمعیت کشور در سال ١٣٩٥ حدود ۸۰ میلیون نفر اعلام شده بود که در مدت ۵ سال، نزدیک به ٤ میلیون و ٧٧٦ هزار نفر افزایش نشان می دهد و این یعنی رشدی معادل ۶ درصد که با یک حساب سر انگشتی بایستی ضریب جمعیت شهرستان میانه، به جای کاهش ۳ هزار نفری به ۱۱ هزار نفر افزایش می یافت!
با مرور جمعیت شهرستان میانه از سال ۱۳۶۵ تا ۱۳۹۵می توان دریافت که جمعیت ۲۳۱ هزار نفری شهرستان میانه به جای افزایش منطقی، به صورت غیر منطقی روند کاهشی به خود گرفته است، یعنی در سال ۱۳۹۵جمعیت این شهرستان به ۱۸۲ هزار نفر رسیده است.
با بررسی میدانی این موضوع باید گفت به رغم وجود استعدادهای بالقوه شهرستان و ظرفیت های زیاد چه به لحاظ نیروی انسانی و چه منابع طبیعی و معدنی، مهم ترین عامل افزایش مهاجرت از این شهرستان، تنها و تنها بیکاری و نبود امکانات برای جوانان بوده است؟
روزگاری که بیکاران شهرهای همجوار برای کار و اشتغال به میانه می آمدند متاسفانه این روزها تحصیل کردگان و نیروهای جوان این شهرستان، خود را به بازارهای کار شهرهای تهران، تبریز، مراغه و حتی بستان آباد و … می رسانند تا میانه همچنان هم از لحاظ بیکاری و هم از حیث مهاجرت رتبه اول استان را یدک بکشد.
جای هیچ شکی نیست که جوانان با غیرت و پرتلاش میانه اگر در زادگاهشان نیمچه شغلی داشتند، الان شهرستان میانه جمعیتی بالای ۳۰۰ هزار نفر داشت.
آری زنگ خطر مهاجرت از میانه از سال ۱۳۶۵ به صدا در آمده است اما مسئولان یا نمی شنوند یا آنقدر غرق در سیاست، تنش و چند تیرگی شده اند که فرار جوانان را بر قرارشان در میانه ارجح می دانند!
براساس آمار های رسمی، نرخ بیکاری شهرستان میانه در ۱۰ سال گذشته حدود ۱۳درصد بوده، این رقم در سال ۱۳۹۵ به بیش از ۲۱ درصد رسیده است و در ۳ سال گذشته هم، نه تنها این رقم کمتر نشده، بلکه بیشتر هم شده است.
در این میان روان آب های میانه، به عنوان ظرفیتی خدادادی و باارزش، زخم بیکاری های شهرستان را عمیق تر کرده، چرا که به رغم وجود بیش از ۳۰ سد بزرگ و کوچک، این شهرستان از نبود فرصت شغلی مناسب در بخش کشاورزی به علت اجرا نشدن پایاب سدها رنج می برد، در حالی که می توان از این ظرفیت بزرگ محلی برای اشتغال پایدار و سرمایه گذاری در حوزه های مختلف تولیدی، گردشگری و حتی استحصال انرژی برق بهره جست.
اما آنچه در این حوزه، بیش از دیگر حوزه ها باید مورد توجه دست اندرکاران، مسئولان و بزرگان شهرستان قرار گیرد این است که:
الف) پيگيری تكميل سدگرم چای،تصفيه خانه و خط انتقال آب آشامیدنی ميانه امری ضروری است و با وجود كمبود اعتبار و تخصيص قطره چكانی، برای جذب اعتبار لازم،این نمایندگان مجلس هستند که باید در زمان تنظيم موافقت نامه ها از طريق دستگاه اجرايی وسازمان برنامه وبودجه، آگاهانه و باقدرت وارد میدان شده و حق مسلم مردم شهرستان را بستانند و گرنه همچون سال های گذشته تاخیر و تعلل در این موضوعات حساس و حیاتی که نشانه کم کاری و البته ضعف بوده، باز هم این طرح ها را زمین گیر خواهد کرد.
ب)پيگيری جدی تكميل نواقص سد شهريار ، خريد وتملک مخزن، اجرای راه های جايگزين و جابجايی تاسيسات داخل مخزن وهمچنین آغاز اجرای شبكه پاياب این سد در منطقه آقكند، امری مهم و بدیهی برای ایجاد اشتغال و درآمد زایی برای ساکنان منطقه محروم کاغذکنان است که متاسفانه به امری مغفول و حلقه مفقوده شهرستان تبدیل شده است.
ج) پیگیری تكميل شبكه آيدوغموش وکمک به توسعه كشاورزی در زمین های پایاب این سد در شهرستان میانه

ج)پیگیری طرح مطالعه و احداث سد جدید بر روی شهرچای برای کمک به تامين آب كشاورزی شهر ميانه و آبدار کردن دائمی رودخانه شهر چاي در داخل شهر هم می تواند بسیاری از گره ها را برای توسعه شهرستان بگشاید.
اما آنچه که در حوزه راه و جاده های مواصلاتی قابل تامل و توجه است وجود راههای بسیار اما نامناسب به اردبیل ، تبریز ، هشترود،چاراویماق، نیر ، سراب و فومن از این شهرستان هزار راه است که همه روزه شاهد بروز حوادث مختلف رانندگی و داغدار شدن خانواده های بسیار می شود به طوری که بیش از ۳۰۰ کشته این راه های نا میمون در چند سال گذشته زخمی است التیام ناپذیر که همگان برآن واقفند از مسئولان گرفته تا افراد عامی اما آنچه بجایی نرسد فریاد است.!
فعل الحال به نظر می رسد پیگیری اتمام چهار بانده کردن جاده سرچم – میانه و شروع فاز اجرایی طرح مطالعاتی میانه – تیکمه داش و تسریع در اتمام راه اهن میانه – تبریز و میانه – اردبیل می تواند افق روشنی برای توسعه شهرستان میانه و جلوگیری از حوادث رانندگی را فراهم کند و راه آهن میانه تبریزو در کنار آن نباید فاز اجرایی جاده میانه – فومن از سوی مسئولان مورد غفلت قرار گیرد علاوه بر جاده های برون شهری توجه به مقوله درون شهری از جمله اجرای کمربندی جنوبی شهر توسط وزارت راه و شهرسازی که هدایت ماشین‌های سنگین به کمربندی فوق و ممنوع بودن تردد ماشین های باری و سنگین در جاده داخل شهری و بلوار زینبیه نیز باید مورد اهتمام جدی قرار گیرد.
در استان آذربایجان شرقی هر ۴ سال یکبار ۱۹ نماینده از سوی مردم استان انتخاب و راهی مجلس شورای اسلامی می شود تبریز، اسکو و آذرشهر شش کرسی در مجلس دارد و مابقی شهرها هر کدام یکی و یا چند شهر مثل مراغه ، عجبشیر و مرند، جلفا یک نماینده مشترک دارند و تنها شهرستان میانه با دو نماینده بیشترین سهم را از کرسی های مجلس شورای اسلامی پس از تبریز در اختیار دارد حال این که وجود تو نماینده در شهرستان میانه فرصت یا چالش است به صاحبنظران واگذار می‌شود که لازم است در مجالی مناسب به آن بپردازند اما به نظر حقیر این دو نماینده می‌توانند دوبال یک پرواز زیبا عمل کنند و شهرمان میانه را به سوی توسعه پایدار و پیشرفتی ماندگار رهنمون سازند.
با نگاهی به ۱۰ دوره انتخابات گذشته مجلس شورای اسلامی به نظر می‌رسد آنچه که بیش از همه چیز در ایام پیش از برگزاری انتخابات در جای جای کشورمان در محافل عمومی و مجالس کاندیداهای احتمالی مطرح شده است وعده هایی است که بسیاری از آن ها نه تنها در ید با کفایت منتخبین نبوده ، بلاشک زمینه ساز موفقیت یا عدم توفیق برخی از کاندیداها شده است.
اما در این میان وعده هایی وجود داشت که تنها در ایام اعتبارات و چلچراغ بودجه کشور در دهه های گذشته می توانست از سوی برخی از نمایندگان ادوار جامعه عمل بپوشد که این هم بر اثر کم توجهی و یا کم کاری یا اینکه بر اثر ناتوانی برخی از نمایندگان به بوته فراموشی سپرده شده و شهرستان را دچار پس رفت و عقب‌ماندگی کرده است .
حال با گذشت چهار دهه از انقلاب اسلامی شهرستان میانه به رغم تلاش‌های بسیار ، اقدامات انجام شده در قد و قواره شهرهای دیگر استان نمود عینی ندارد و این امر ممکن است اولاً ناشی از عدم مطالبه گری مردم بوده و یا اینکه بسیاری از بزرگان پس از کسب موفقیت تا ۴ سال بعد حضور و یا پیگیری نیازهای شهر را فراموش می نموده و یا با شکست در انتخابات بعدی شبانه شهر را ترک می کرده باشد.
اکنون در آستانه برگزاری انتخابات در دوم اسفندماه به نظر می رسد می توان با عزمی راسخ، تعاملی سازنده ، جسارتی محترمانه و قدرتی مثال‌زدنی با تکیه برآرای مردمی در جهت احقاق حقوق حقه عامه مردم با فرهنگ و بزرگوار شهرستان میانه در تحقق اهداف منطقه برای نیل به خدمت صادقانه و بی منت و با دقت در رسالت اصلی نمایندگی مجلس که همانا کمک به تصویب قوانین مورد نیاز کشور و نظارت بر حسن اجرای قوانین برای توسعه شهرستان مطالبات منطقه را با جدیت ابتیاع و توسعه پایدار را در منطقه فریاد زد.
علی حیدری خبرنگار و فعال رسانه ای – شهرستان میانه