با قطع ۲۵۰ درخت در بلوار ۲۹ بهمن تبریز و قطع درختان کوی فرشته  پازل خداحافظی با درختان شهر تمکیل تر شد.

سناریوی تکراری قلع و قمع درختان در تبریز بازهم ادامه دارد، ماجرا تکراری و غم انگیزاست ابتدا سودجویان زمین های مرغوب برای تجاری سازی یا احداث واحدهای مسکونی را شناسایی می کنند و سپس با زد و بندهایی مجوزهای پنهای برای قلع و قمع درختان دریافت می کنند و در آخر چند ده یا چند صد درخت قربانی ساخت فضاهای تجاری یا مسکونی میشود. ماجراهای پس از آن هم تقریبا تکراری است ابتدا رسانه ها وارد ماجرا میشوند و چند روزی فضای مجازی و روزنامه ها تیتر نخست خود را به این موضوع اختصاص می دهند، اعضای شورای شهر وارد گود شده و اخطار و هشدار می دهند، شهرداری جوابیه می دهد و مسئولان زیست محیطی از قتگاه درختان و تکه شاخه های مانده بر زمین بازدید کرده و همه دور هم مرثیه ای می خوانند و ماجرا به خیر و خوشی تمام می شود. گویی این داستان زجر آور برای تبریز تمام شدنی نیست .

همین چند ماه قبل بود که دهها درخت مشجر در زعفرانیه سلاخی شدند و ماجراکش و قوس چند هفته ای پیدا کرد و همه مسئولان درگیر و غیر درگیر قول پیگیری دادند و وعده به شهروندان که اعدام شبانه درختان بی گناه تمام شده اما بازهم ماجرا اینبار در بلوار ۲۹ بهمن تبریز جایی که نماد باغ شهر قدیمی تبریز است ادامه پیدا کرد. ماجرا از نیمه شب ۲۵ آذرماه شروع شد و صدای اره های برقی که سکوت این منطقه از شهر و از جمله بیمارستان ۲۹ بهمن در جوار این قتگاه درختان را شکست. درختان یکی پس از دیگری بر زمین افتادند و دوربین های تلفن همراه صحنه ها را ضبط کردند و عکاسان خبری از محل عکسبرداری نمودند. مسئولان شهری در یک نشست خبری عجولانه و گزینشی ، گزینه سنگ قلاب رادر انتخاب نموده واعلام کردند که درختان خشک شده بودند و چاره ای جز قطع این درختان نبود. اما شاهدان عینی به ویژه کادر بیمارستان ۲۹ بهمن و شهروندانی که سالها همسایه این باغ قدیمی بودند حرفهای دیگری دارند. آنان از سرسبزی این باغ سخن می گویند و باغی که مدتها به حال خود رها شده بود اما آب قناتی که از درون باغ می گذشت اجازه حیات به درختان قدیمی و تنومند این باغ می داد.
این شاهدان عینی از درختان سرسبزو با نشاطی سخن می گویند که سالها سنگ صبور بیماران این بیمارستان بود و التیامی سبز برای دردهای آنان به شمار می رفت. این درختان اگرچه داخل کهنسال بودند اما طراوت زاید الوصفی به محیط اطراف این مرکز درمانی داده بودند و صدها کادر بیمارستان و بیماران هر روز و شامشان را با مشاهده این درختان سپری می کردند.
هرچند درروز بعد از قطع این درختان ، اقدام به حذف ریشه های سبز به جامانده از این اقدام غیر قابل قبول شد تا به همه ثابت شود نه خری بوده ونه دمی اما پیگیریهای خبرنگارهمشهری نشان می دهد که نزدیک به ۲۵۰ درخت بی رحمانه قطع شده اند تا توافقات پنهانی برای احداث یک سفره خانه در این مخل به نتیجه برسد.


مدیرکل محیط زیست استان هم که همانند ماجرای قطع درختان زعفرانیه در اوایل سال جاری پس از اتمام موضوع و رسانه ای شدن آن از این محل بازدید کرده است همان سخنان تکراری را بازگو کرده واینکه این بلوار باید احیا شود و قطع درختان نباید تکرار شود ولی ظاهرا گزینه دیگری باید انتخاب کرد و جنگل بانانی برای درختان باقی مانده تبریز به کار گماشت تا این ماجراهای غم انگیز حداقل تکرار نشود چرا که با ادامه روند فعلی نه تنها امیدی به احیای بلوار ۲۹ بهمن آنگونه که مدیر کل محترم دستورداده اند نیست و باید مراقب باشیم تا تک درختان باقی مانده این بلوار قربانی تجاری سازی نشوند.

سید مرتضی احمدپور – روزنامه نگار